میدونم که خیلی تعجب کردید از دیدن این اسم برای این پست جدید، ولی دیدم که بهتره یه کمی هم... آره دیگه! راستش این دعایی که اینجا مینویسم رو از یه قسمتی از یکی از نوشته های شریعتی آوردم. ظاهرا اصل این متن خیلی طولانی تر از این حرفهاست ولی من همین مقدارش رو مینویسم و امیدوارم کافی باشه:

ای خداوند!

به علمای ما مسئولیت، و به عوام ما علم، به دینداران ما دین، و به مومنان ما روشنائی، و به روشنفکران ما ایمان، و به متعصبین ما فهم، و به فهمیدگان ما تعصب، و به زنان ما شعور، و به مردان ما شرف، و به پیران ما آگاهی، و به جوانان ما اصالت (به نظرم هویت بهتره) و به اساتید ما عقیده، و به دانشجویان ما نیز عقیده (واقعا خیلی بهش نیاز داریم) و به خفتگان ما بیداری، و به بیداران ما اراده، و به نشستگان ما قیام، و به خاموشان ما فریاد (فریاد) و به نویسندگان ما تعهد، و به هنرمندان ما درد، و به شاعران ما شعور، به شاعران ما شعور، و به محققان ما هدف، و به مبلغان ما حقیقت (خیلی مهمه) و به حسودان ما شفا، و به خودبینان ما انصاف، و به فحاشان ما ادب، و به فرقه های ما وحدت، و به مردم ما خودآگاهی و به همه ملت ما همت تصمیم و استعداد فداکاری و شایستگی نجات و عزت ببخش.

نمیدونم خوشتون اومد یا نه، ولی به نظرم این مطلب مناسبترین مطلبی اومد که این بار برای وبلاگ داشتم.

بدرود